*«بهار فداکاری شما سبز میماند، چراغ دانشتان جاودان...»* در آستانه **روز معلم**، قلبهایمان را به سوی شما معلمان عزیز روستاها می گشاییم؛ مهربانانی که در سکوتِ کوچه های خاکی و کلاسهای پرازخاطره، نهال امید میکارید. امروز روزِ قدردانی از نفسهای گرمی است که در راه روشنگری فرزندان این سرزمین، بی ادعا و بی وقفه تلاش کردهاید. شما آموزگارانِ روستا، با کمترین امکانات، اما با بزرگترین عشق، الفبای زندگی را به دانشآموزان آموختهاید. کلاسهای شما، نهفقط مکتبِ علم که مدرسهٔ عشق و ایثار بوده است. در دلِ محرومیتها، با دستانی پراز مهر و چشمانی پراز اشتیاق، آینده سازانی تربیت کردهاید که امروز در آسمان دانش میدرخشند. روز معلم، فرصتی است تا فریاد بزنیم: **سپاسگزاریم!** سپاس از صبوریهایتان وقتی برفِ زمستان راهِ مدرسه را میبست، اما حضورتان گرمابخش کلاس بود. سپاس از لبخندهایتان وقتی دانشآموزان، نخستین کلمه را با زحمتِ شما خواندند. سپاس از امیدی که هرگز نخشکید، حتی وقتی چراغِ روستا کم فروغ بود.
شما تنها معلم نبودید؛ پناهگاهِ رویاها، مشوقِ تلاشها و مظهرِ مقاومت در برابر تاریکیِ نادانی بودید. امروز، هر موفقیتِ دانش آموزانِ روستا، گواهِ عظمتِ همتِ شماست. **روز معلم مبارک!** سلامتی و شادی شما را از آسمان آرزومندیم و میدانیم که نام نیکتان، همیشه در دفترِ تاریخ این دیار جاودان خواهد ماند.
